شرط زنده ماندن غذا خوردن نیست. اصحاب کهف بیش از سیصد سال در غار خوابیدند و بدون خوردن غذا زنده ماندند. یک وقت دیدی خدا خواست ما را هم بدون غذا نگاه دارد. در ماه رمضان خدا که مهمانی داد با گرسنگی از مهمانهایش پذیرایی کرد. اگر چیزی بهتر از آن بود با آن پذیرایی می­کرد. هر که مهمان خدا شود کم کم از خوردن و آشامیدن می­افتد؛ همه­ی حواسش به او می­رود و علم و محبت او را سیر و سیراب می­کند. مومن با کُره می خورد و می­خوابد و می­پوشد، یعنی رغبت به آنها ندارد.